Een aparte aswoensdag dit jaar.

Uit mijn ervaring weet ik dat het ritueel van het askruisje dat bij deze dag hoort indrukwekkend en
indringend kan zijn, niet alleen voor degene die het askruisje ontvangen, maar ook voor degene
die het toedient, voor mij, en dan niet zozeer om wat ik dan doe, maar eerder om wat ik dan zeg:
gedenk mens dat je stof bent en tot stof zult weer keren. Dat zinnetje wordt indrukwekkend en
indringend omdat ik het niet een keer maar vele keren, herhaaldelijk zeg en gaandeweg komt het
dan echt binnen.

Straks zal dat ongetwijfeld weer gebeuren, maar niet alleen vanwege die herhaling, maar ook
omdat ik vanmorgen ben voorgegaan in een uitvaart. Ik ben de laatste jaren vaak voorgegaan in
uitvaarten. Dat hoorde eerst niet echt tot mijn baan. Toen ik in mijn eerste parochie begon, was er
een duidelijke taak verdeling, ik deed de huwelijken en de pastoor de uitvaarten. Daar was ook
een praktische rede voor, ik was ook half time werkzaam op de theologische faculteit en had daar
mijn vaste verplichtingen door de week en die kon ik niet laten schieten voor weer een uitvaart, en
rond huwelijken kon je dat gemakkelijker organiseren en vrijdagmiddag was op de faculteit
bovendien een wat lege middag. Maar toen ik aan mijn tweede carrière hier als dorpspastoor
begon, was er geen sprake van zo’n praktische taakverdeling en ging ik steeds vaker voor in
uitvaarten. En gaandeweg, heb ik gemerkt, dat dat mij gevoelig maakt voor onze eindigheid en
sterfelijkheid. De ene keer meer dan de andere keer, maar toch een begrafenis, de absoute met
doopwater en wierook betreft ook altijd mijn eindigheid en sterfelijkheid. Natuurlijk wist ik dat
wel, maar weten en weten is twee.

Zoals ik zei, ben ik vanmorgen voor gegaan in een uitvaart en die combinatie van een uitvaart en
aswoensdag, van de rituelen bij de absoute en op de begraafplaats en de rituelen van het askruisje
maakt dit tot een aparte aswoensdag waar die brekelijkheid en sterfelijkheid sterker dan andere
keren naar voren komt. Maar precies dat is een goede begin voor de weg naar Pasen, precies dat
helpt het verrassende van Pasen op te merken, precies dat laat het radicale van de onze
openingszang doorklinken.

Open mijn oren, mijn ogen, mijn hart, keer mij om, geef uw leven