Overweging 3-4 september 2022 Cenakelkerk

Overweging 3-4 september 2022,                           Margaret de Groot-Vlasveld

Eerste lezing (Wijsh., 9, 13-18b)   Evangelie (Lc.,14. 25-33)

 

Donderdag las ik in de Verdieping van Dagblad Trouw, bij religie en filosofie een verhaal over Iraanse bekeerlingen. Zij voelden zich als sjiitische moslims aangetrokken tot het christendom. Wat een van hen, Hassan daar zo in raakte was dat Jezus mensen ziet als kinderen en niet als slaven. Zijn hele familie bekeerde zich tot het christendom. Een van zijn familieleden werd opgepakt, gevangengenomen en gedood vanwege het uitoefenen van zijn geloof. Hassan vluchtte naar Duitsland, vroeg asiel aan. Dat werd afgewezen. De bekering tot Christen zou een truc zijn om asiel te krijgen. Schimpend wordt er door Duitse autoriteiten gezegd: Wie is er nou zo gek dat om zijn leven te wagen voor zijn geloof. In de rechtbank wilde Hassan uitleggen waarom hij christen geworden was. De rechter zei kortaf: dat interesseert mij niet. Door de eeuwen heen is er weinig veranderd.

Wie kan Gods plan doorgronden, wie ontdekken wat de Heer wil. Woorden uit het boek Wijsheid laat ons zien dat onze weg voortvloeit uit Gods wil. Hij reist met ons mee, geeft ons inzicht en zendt de Heilige Geest Boven ons. Bemoedigend.

De woorden van Jezus in het evangelie klinken radicaler. Als je een volgeling van Hem wil zijn, breek dan met je ouders, je gezin, je familie. Je eigen leven moet je haten. Het is een zin die ik moeilijk kan uitspreken. Hoever moet je gaan?

Haten als tegenstelling van liefhebben. Kijkend naar diverse vertalingen, ook de vertalers hebben het er moeilijk mee. Er staat in de Griekse tekst een woord dat ‘haten’ betekent, in de Willibrordusvertaling wordt het afgezwakt met ‘verfoeien’. Hoewel, iemand verfoeien is ook niet niks. De nieuwe Bijbelvertaling laat Jezus zeggen dat we moeten ‘breken’ met alles wat ons dierbaar is en volgens de Bijbel in Gewone Taal zegt Jezus dat we alles moeten ‘opgeven’.

Haten- verfoeien-breken-opgeven. Welk woord zou u gebruiken?

Wil je meelopen of volgen?  Als je meeloopt met de massa geeft dat een veilig gevoel. Niet je eigen mening of verantwoordelijkheid zijn in het geding. Je loopt makkelijker in de pas. Je bent minder kwetsbaar. Volgeling zijn is een persoonlijke keuze. Je kunt je niet verschuilen achter een ander.  Jij kunt het verschil maken door je uit te spreken, voorbeeld te zijn en misschien tot het uiterste te gaan, je eigen kruis te dragen. Voor mij wil het niet zeggen dat we onze dierbaren letterlijk moeten verlaten. Integendeel. De liefde tot God en de liefde tot de naasten vormen juist de kern van het christen-zijn en van de navolging van Jezus. Consequentie van de liefde is het lijden, het ligt in elkaars verlengde. Als je van iemand houdt die ziek wordt, in een moeilijke situatie zit, dan lijd je mee. Dichtbij en ver weg.

We zijn dus allemaal geroepen om Jezus na te volgen, maar er zijn vele wegen waarlangs we dat kunnen doen. Voor ieder van ons heeft God een bepaalde roeping, een bepaalde bestemming, ons leven heeft een doel. Die bestemming en roeping sluiten aan bij onze kwaliteiten, bij de gaven die God ons heeft gegeven, aan de een dit, aan een ander dat.

Als Jezus vandaag dus die gelijkenissen vertelt dat je eerst een begroting moet maken voordat je gaat bouwen of af moet wegen of je deze oorlog wel kunt winnen, voordat je die begint, gaat het erover dat het goed is af te wegen of een bepaalde roeping of weg wel voor ons is bestemd.  Toch zit er een onzekere factor in. Begin dit jaar konden we niet voorzien welke wereldproblemen er door de oorlog in Oekraïne zijn ontstaan.

Er zijn vele manieren om christen te zijn en Jezus te volgen: is dit iets voor mij? Het gaat hier niet om berekeningen die gemaakt moeten worden alsof er een alternatief zou zijn voor het volgen van de Jezus. Hij sluit af met de woorden: ‘Wie geen afstand doet van al zijn bezittingen, kan mijn leerling niet zijn.’ De enige berekening die gemaakt moet worden is afstand doen van alles wat een belemmering vormt voor Jezus te kiezen en zijn leerlingen te zijn. Waar ter wereld ook, in welke situatie we verkeren, met vallen en opstaan dragen we ons kruis. Als volgeling, als kinderen van God, gaan we onze weg, onze ballast loslatend om tot de kern van ons geloof te komen. Moge het zo zijn.

 

 

 

 

 

Meer nieuws

Overweging 25 september, 26e zondag 2022 C door pastoor Jacques Grubben

Tijdens mijn vakantie had ik een ontmoeting met een buitenlandse […]

Overweging 18 september, 25e zondag 2022 C door pastoor Jacques Grubben

Op een van mijn vakantiedagen zat ik een broodje gezond […]

Vredesweek Nijmegen

Het is deze week Vredesweek, vandaag zondag 18 september, wordt […]

Lustrummis Jokolo 24 september

Lustrummis Jokolo, zaterdag 24 september om 16:30 in de Lourdeskerk […]

Afscheidsviering Maldens Gemengd Koor

Op zondag 11 september was er in de H. Antonius […]