Overweging 2e zondag van de Advent (9/10 december 2023) Cenakelkerk

Margaret de Groot-Vlasveld   Cenakelkerk

 

Jesaja 40, 1-5, 9-11, Marcus, 1,1-8

10 december 1896 is de sterfdag van Alfred Nobel. In zijn nalatenschap heeft hij beschreven dat er prijzen, op het gebied van wetenschap, literatuur en vrede jaarlijks worden toegekend aan hen die in het afgelopen jaar de mensheid de grootste dienst hebben bewezen. Sinds 1901 op 10 december een jaarlijks terugkerend hoogtepunt in Stockholm en Oslo.     10 december, internationale dag van de mensenrechten sinds 1950. En dagelijks worden we eraan herinnerd hoe mensenrechten geschonden worden.

De Nobelprijs voor de Vrede gaat dit jaar naar de 51-jarige journaliste Narges Mohammadi voor haar strijd tegen de onderdrukking van vrouwen in Iran. De voorzitter van het Noorse Nobelcomité maakte het nieuws bekend met de slogan van de protesten tegen het Iraanse regime: “Vrouwen. Leven. Vrijheid.” Zij krijgt de prijs ook voor haar inspanningen voor mensenrechten en vrijheden voor iedereen. In haar moedige strijd brengt ze persoonlijke offers.

Mohammadi zit in Iran in de cel voor het verspreiden van propaganda tegen de staat. Ze is vijf keer veroordeeld, tot in totaal 31 jaar cel en 154 zweepslagen. Na de bekendmaking van de toekenning van de Nobelprijs voor vrede reageerde Mohammadi: “Ik zal nooit stoppen met het streven naar de verwezenlijking van democratie, vrijheid en gelijkheid”, “De Nobelprijs voor de Vrede zal mij zeker veerkrachtiger, vastberadener, hoopvoller en enthousiaster maken.” Vandaag gaat ze voor drie dagen in hongerstaking. ‘Op de dag van de Nobelprijsuitreiking wil ik de stem zijn van Iraniërs die protesteren tegen onrecht en onderdrukking.’  Haar kinderen zullen in Oslo de Nobelprijs in ontvangst nemen.

Ze baant een weg voor de hele Iraanse bevolking, voor allen die onderdrukt worden. Kunnen we haar een hedendaagse profeet noemen? Een profeet is een persoon die spreekt namens God. Het beeld van de ‘weg’ vinden we in alle godsdiensten. Moslims kennen de ‘sharia’ wat oorspronkelijk ‘de weg naar de bron’ betekent. Boeddhisten gaan het ‘achtvoudige pad’ naar de verlichting. De eerste christenen werden ‘aanhangers van de weg’ genoemd. In onze tijd zoeken mensen wegen, bijvoorbeeld naar Rome, Santiago de Compostella die leiden naar het Heilige, naar het Licht, naar de Bron van alle zijn, die velen God noemen.

Johannes was een profeet. Jezus die hij aankondigt, is ook een profeet, zoveel groter dan hijzelf is. Johannes en Jezus gaven hun leven. Ook vandaag staan er profeten op, vaak weten we pas over een aantal jaren wat de impact is geweest van hun profetie. Om profeten op te laten staan is er onrecht, chaos, wanorde nodig. Als er humanitaire rampen gebeuren, zoals we nu dagelijks o.a. in Gaza zien, dan hebben we mensen nodig die de handen uit de mouwen steken en het onrecht aan de kaak stellen. Tientallen journalisten en hulpverleners hebben hun inzet niet overleefd, gestorven in het harnas.

Een profeet die naar God geluisterd heeft en de chaos om zich heen ziet, zegt: God wil dit niet. En mensen willen dit ook niet. Je wil vrede, harmonie, je wil dat mensen instaan voor elkaar. De weg die daarin gegaan wordt, is geen geplaveide weg. Een weg die soms doodlopend is, vol bochten en afsluitingen. Een weg zonder licht. Die chaos is er in de wereld, in ons land, in ons persoonlijk leven. Ieder van ons herkent dat, onrust, onzekerheid, pijn en verdriet, met de onderliggende vraag hoe verder. Hoe houd ik het vol om mijn ziekte te dragen, hoe lang heb ik de kracht om mijn mantelzorgtaken te dragen? U heeft uw eigen voorbeeld.

Op deze zondag van de Advent is er een tweede kaars aangestoken, bescheiden kaarslicht om op een duistere weg de richting te vinden. Met het aangestoken licht kunnen wij de weg vinden, of is het de weg waarop wij gevonden worden? Gods wegen zijn niet de onze. Ik las een kort gebed van de Duitse martelaar Dietrich Bonhoeffer, die gezien zijn nalatenschap ook een profeet genoemd kan worden. Hij werd ter dood veroordeeld in een concentratiekamp, april 1945.

‘God, ik begrijp uw wegen niet, maar wees de weg voor mij’. ’Onze eigen programma’s’, zegt Bonhoeffer in een brief, ’willen ons brengen waar wij zijn. Maar het gaat erom dat wij ons laten vinden waar Hij is’.

Misschien is het doopsel van bekering, waarover de Doper spreekt, juist dat: dat ik mijn eigen programma’s loslaat en me toevertrouw aan Hem die zelf de weg is. Dat ik me laat vinden waar Hij is. Amen.

 

Meer nieuws

Catechese aanbod in de vastenperiode

Deze vastenperiode wil ik graag een aanbod doen om samen […]

Preek voor de eerste zondag van de vasten  2024  Cenakelkerk

Herwi Rikhof Gen. 9,8-15 Mc. 1,12-15 Zal vanmiddag een bezoeker […]

Preek voor Aswoensdag 2024 Cenakelkerk

Herwi Rikhof  Joël 2,12-18 Mt. 6,1-6.16-18 Her eerste wat vanmorgen […]

Preek voor de Opdracht van de Heer- Maria Lichtmis 3/4 februari 2024  

Herwi Rikhof   Inleiding De kersttijd is liturgisch afgesloten met […]

Preek voor de vierde zondag door het jaar 27/28 jan. 2024 Cenakelkerk

Foto Arjan Bronkhorst Herwi Rikhof   Deut. 18,15-20 / Mc. […]